'Ik blijf dezelfde persoon, alleen met een ander uiterlijk'
Toen Renée (48) in 2020 bij de politie kwam werken, ging zij nog als man door het leven. Als een grote, stoere machoman, zoals ze het zelf omschrijft. Daarmee verbloemde ze misschien wel wat ze diep van binnen al lange tijd voelde, namelijk dat zij als vrouw in een mannenlichaam geboren is. Stap voor stap gaf Renée door de jaren heen steeds meer toe aan dit gevoel. Ze informeerde haar gezin, dat haar liefdevol steunt, en begon zich voorzichtig soms als vrouw te kleden.
![](https://www.politie.nl/binaries/w800h450/content/gallery/politie/nieuws/2024/augustus/06-dh/renee2.jpg)
Maar aanvankelijk nog niet continu, mede door nare reacties vanuit de maatschappij en ervaringen van transmannen en -vrouwen die na hun coming out hun baan kwijtraakten of op straat mishandeld zijn. Pas na een mentaal dieptepunt afgelopen december realiseerde Renée zich dat ze haar vrouw-zijn niet meer kan en wil ontkennen. ‘Ik wilde gelukkig worden en moest dit gaan doen.’
Geaccepteerd
Ze ging in transitie en informeerde haar leidinggevende. ‘In het televisieprogramma Hij, zij, hen werd een collega gevolgd in zijn transitie. Toen zag ik dat dit binnen de politie geaccepteerd wordt en dat was tegen mijn verwachting in. Ik dacht dat het een machowereld was.’
De leidinggevende van Renée steunde haar gelijk volledig. Met die steun, en die van de collega die aan het televisieprogramma meedeed, informeerde Renée ook haar andere directe collega’s. ‘Ik nam ze mee in mijn proces en ontving alleen maar hele lieve reacties. Ik vond het doodeng, zij vonden het dapper. Een opluchting, want we moesten professioneel samen kunnen blijven werken. Ik wilde mijn baan ook niet verliezen, omdat ik bij de afdeling Bewaken en Beveiligen doe wat ik echt leuk vind.’
Dezelfde persoon
Door haar verhaal te delen, hoopt Renée anderen die hetzelfde doormaken te inspireren. En aan te moedigen om hun dromen na te jagen. ‘Ook al zullen er spannende momenten zijn. Ik heb nog steeds mijn droombaan en een prettige werkomgeving, waar serieus met me wordt meegedacht.’ Andersom geeft Renée haar omgeving de tijd om te wennen aan het feit dat ze nu een vrouw is, waarover ze graag het gesprek aangaat. ‘Bij mijn coming out moedigde ik collega’s aan om naar me toe te komen als ze iets wilden weten en gelukkig wordt dat ook gedaan. Ik blijf dezelfde persoon, alleen met een ander uiterlijk. Maar nu ben ik echt gelukkig met wie ik ben.’